Jakieś trzy lata temu pracowałam przez mniej więcej pół roku czas w jednym ze znanych sieciowych sklepów zajmujących się sprzedażą odzieży damskiej, męskiej i dziecięcej. Sklep zajmował dwa piętra i znajdował się w największym centrum handlowym w naszym mieście. Miał też zarazem największą powierzchnię ze wszystkich ze wszystkich krajowych oddziałów tego butiki w pełnym kraju. Co za tym idzie, zawsze miałyśmy z koleżankami coś do zrobienia.

Ciężko było o chwilę odpoczynku i wytchnienia. Wraz z dziewczynami, które tam ze mną pracowały najlepiej nie lubiłyśmy czynności jaką było wyklejanie witryn sklepu. W wielu wypadkach wyklejanie witryn czekało nas przy okazji letnich i zimowych wyprzedaży sezonowych. Chociaż tak rzeczywiście to wyklejanie witryn było niczym w porównaniu z zajęciem jakim było zdejmowanie przyklejonych napisów i czyszczenie szyb z pozostałego na nich kleju. Po takim czyszczeniu można było zapomnieć o pięknych, wypielęgnowanych paznokciach. Dziewczyny, które miały świeżo zrealizowane tipsy albo akryle na paznokciach zawsze starały się być zwalniane z tego przykrego obowiązku. Ogólnie praca tam była fajna, tym bardziej, że każda z nas dostawała duże zniżki na cały asortyment oferowany w naszym sklepie. Najgorsze było jeszcze sprzątanie w przymierzalniach na koniec pracy sklepu. O tyle, o ile mężczyźni zostawiali po sobie w przymierzalniach względny porządek, o tyle w tych damskich można było odnaleźć stosy nieodwieszonych po przymierzeniu ubrań. To był istny horror. Od czasu kiedy zakończyłam moją karierę w tym sklepie w każdej sytuacji staram się zostawiać po sobie porządek w przymierzalni, bo wiem ile należy się namęczyć, by potem wszystko po kolei podwieszać. To samo karzę robić mojej mamie, siostrze i przyjaciółkom, bo należy szanować pracę innych osób.