Już od jakiegoś czasu poszukuje pracy. Próbowałam w pewnych przypadkach wcielać się w rolę hostessy, ale z tego względu, że zarabiam dość mało nie stać mnie na wyrobienie sobie książeczki sanepidowskiej, której koszt wyrobienia to mniej więcej dwieście zł. Życie na swoją rękę nie jest takie łatwe, jak pomysłu znakomita większość licealistów a nawet studentów. Właściwie każdy z nich marzy o tym, ażeby wyrwać się z pod skrzydła rodziców i rozpocząć zarabiać we własnym zakresie. Ja prowadzę tego typu życie, niemniej jednak nie z swojego wybory, lecz z wyboru losu i to wcale nie jest taka łatwa sprawa, jakby się wydawało… Dlatego postanowiłam zrezygnować ze studiów na rok- wziąć sobie tak zwany rok dziekański i wyjechać gdzieś, w poszukiwaniu pracy. Szukałam przez długi czas najkorzystniejszych ofert pracy i okazało się, że norweski rynek zatrudnienia jest chyba najkorzystniejszy dla przeciętnego poszukiwacza pracy. Zarobki są tam bardzo wysokie, jednakże utrzymanie się tam jest dość skomplikowane. Moim drugim pomysłem była próba założenia tam firmy. Miałam koleżankę, która pozwoliła mi przez jakiś czas u niej pomieszkać, zanim sama nie zacznę się utrzymywać, zatem koszty utrzymania się w Norwegii spadły znacząco. Uiściłam wniosek o dofinansowanie mnie przez jakikolwiek kapitał unijny, ponieważ sama chciałam spróbować założyć firmę. Nie było łatwo, ponieważ najpierw musiałam posiadać jakiś pomysł, który zainteresowałby, i który miałby szansę na sukces. Musiałam dogłębnie przestudiować rynek i zachowanie rynku norweskiego, by zacząć wdrażać swój intencja w życie. Na szczęście od w każdej sytuacji byłam osobą komunikatywną i pomysłową, więc balansowanie wśród typami koncepcji nie było dla mnie żadną trudnością. W niekrótkim czasie dostałam dofinansowanie za dobry pomysł, kupiłam lokal i zaczęłam remont. Niestety koszty norweskich towarów były przynajmniej trzy razy droższe niż te polskie.

Źródło artykułu: formularz norweskiego rejestru VAT