Zastosowanie materiałów pochodzących z rozbiórek i demontażu dawnych obiektów wiąże się z obowiązkiem uwzględnienia ich wcześniejszego przeznaczenia. Elementy, które przez wiele lat pełniły funkcję części budynku, mogą mieć inne właściwości niż surowiec pochodzący z bieżącej produkcji. Drewno z odzysku występuje w różnorakich postaciach, od grubych belek stropowych i więźby dachowej po deski podłogowe, fragmenty drzwi czy elementy konstrukcji ściennych.

Każdy z owych materiałów ma odmienną historię i wymaga osobnej oceny. W trakcie demontażu ważne jest zachowanie możliwie dużych fragmentów bez dodatkowego uszkadzania powierzchni. Nie za każdym razem udaje się to osiągnąć, zwłaszcza gdy połączenia były zrealizowane przy użyciu starych gwoździ, klejów lub zapraw. Sposób odzyskiwania elementów ma w późniejszym czasie wpływ na ich wymiary, wygląd i zakres możliwej obróbki. Warto też pamiętać, że drewno pochodzące z różnych budynków może różnić się gatunkiem, sposobem sezonowania oraz stopniem naturalnego zużycia.

Przy ocenie materiału istotne jest postanowienie, które ślady powstałe w trakcie użytkowania mają znaczenie tylko wizualne, a które wskazują na rzeczywiste osłabienie struktury. Stare drewno może mieć otwory po dawnych mocowaniach, miejscowe pęknięcia, ślady cięcia ręcznego czy nierównomierne przebarwienia. Takie cechy nie muszą w sposób automatyczny oznaczać, że detal nie nadaje się do dalszego zastosowania (warto także zobaczyć: Eiche aus Altholz). Zupełnie inaczej należy natomiast traktować uszkodzenia spowodowane długotrwałym zawilgoceniem, rozkładem biologicznym lub działalnością szkodników. W przypadku belek i innych części konstrukcyjnych niezbędne jest sprawdzenie ich rzeczywistej wytrzymałości, a nie tylko i wyłącznie ocena powierzchni. Kłopotem mogą być też pozostałości dawnych impregnatów i farb, których skład nie zawsze jest znany. Przed szlifowaniem lub cięciem warto ustalić, z jakimi powłokami ma się do czynienia. Ma to znaczenie zarówno dla sposobu prowadzenia prac, jak i późniejszego przeznaczenia odzyskanego materiału.

Zmieniające się podejście do projektowania budynków powoduje, że materiały z różnych okresów bardzo często pojawiają się w jednej przestrzeni. Stare drewno w nowoczesnej architekturze może pełnić funkcję dekoracyjną, użytkową lub konstrukcyjną, zależnie od jego parametrów i wymogów projektu. Przykładem jest zastosowanie dawnych belek jako widocznych elementów stropu, desek rozbiórkowych do wykończenia ścian czy fragmentów drewna w zabudowie meblowej. W takich realizacjach istotne jest zachowanie odpowiednich proporcji. Zbyt duża liczba elementów o wyraźnie zużytej powierzchni może sprawić, że wnętrze będzie wyglądało ciężko, dlatego często łączy się je z prostymi formami i jednolitymi płaszczyznami (zobacz także: madera recuperada). W architekturze zewnętrznej trzeba natomiast uwzględnić wpływ promieniowania słonecznego, opadów i wahań temperatury. Materiał zastosowany na elewacji pracuje inaczej niż drewno znajdujące się wewnątrz budynku. Różnice te wpływają na dobieranie zabezpieczeń, sposób mocowania a także potrzebę pozostawienia odpowiednich szczelin.

Osobnym zagadnieniem jest dostosowanie odzyskanych elementów do wymiarów współczesnych projektów. Dawne deski i belki często mają niestandardowe przekroje, a ich długość może być ograniczona przez sposób wcześniejszego montażu lub uszkodzenia powstałe w trakcie demontażu. W efekcie projektowanie z wykorzystaniem takiego materiału wymaga uwzględnienia dostępnych wymiarów już na etapie planowania. Nierzadko należy zmienić rozstaw elementów, podzielić większą powierzchnię na mniejsze fragmenty albo zastosować dodatkowe połączenia. Znaczenie ma również różnorodność kolorystyczna. Nawet deski pochodzące z jednego obiektu mogą mieć odmienne odcienie, zależnie od miejsca, w którym były zamontowane, a także stopnia ich kontaktu ze światłem i wilgocią. Ujednolicenie powierzchni nie za każdym razem jest możliwe bez usunięcia znacznej części warstwy zewnętrznej. Z tego względu zakres obróbki powinien wynikać z założonego efektu i stanu poszczególnych elementów, a nie z potrzeby nadania wszystkim identycznego wyglądu.

Więcej informacji na stronie: reclaimed oak.